~Bismillah பிஸ்மில்லாஹி~
திருமக்காக்கோவை (Thirumakkakovai)
முதலாவது — களவியல் (First Section: Secret Love)
கைக்கிளை – One-sided love
1
திணை: கைக்கிளை, துறை: காட்சி
தலைவன் தோழியை கண்டதும் சொன்னது
பொன்மேவு பூம்பத மாநபி நாதர் புகலவருங்
தென்மேவு திங்க ளிருளிரு மேருவுஞ் சேர்ந்தகொம்பற்
பின்மேவு காந்தளம் பூந்தளி ராம்பல் பெரிதமைந்து
மின்மேவு மக்கத்துக் கற்பகப் பக்கத்தின் மேவியதே
Thinai: Kaikkiḷai, Thurai: Kātchi (The First Sight)
What the hero said upon seeing the heroine
The moon, that proclaims the grandeur of the leader,
ㅤㅤthe great Prophet with golden lotus-like feet,
Seems to have drifted into the vast, dark southern sky
ㅤㅤto rest upon Mount Meru’s branches.
There, having gathered the glory lily, fresh tender sprouts, and water lilies
ㅤㅤand adorned itself in perfect grace,
It seems to have returned to dwell in brilliant Mecca—
ㅤㅤthe city like the wish-fulfilling Kaṟpaka tree.
Akam convention notes:
The hero enchanted by the heroine’s beauty has confused the heroine with the moon.
Islamic notes:
Here the poet describes the crescent moon as proclaiming the praise of the Prophet, since by his period the Ottoman crescent moon had become the popular global symbol for Islam.
Meanings:
பொன் மேவு – beautiful gold-like / covered with gold, பூம் பத – flower-like feet / lotus feet (பதம் – feet), மா நபி – the great Prophet, நாதர் – Leader, புகல வரும் – came to proclaim, தென் ஏவு – residing in the beautiful southern sky / south-facing, திங்கள் – crescent moon, இருள் இரு – dark and vast , மேருவும் சேர்ந்த – and resting against Mount Meru (மேரு + உம்), கொம்பற் – like a tender branch / creeper-like woman (கொம்பு – branch, அற்று – particle of comparison), பின் மேவு – possessing in succession / naturally adorned with, காந்தளம் பூ – Kānthạḷ flower (glory lily), பூந் தளிர் – fresh tender sprout , ஆம்பல் – Āmbạl water lily, பெரிது அமைந்து – perfectly formed / beautifully proportioned, மின் மேவு – possessing lightning-like brilliance / radiant, மக்கத்து – of Mecca (அத்து – சாரியை, an inflectional suffix), கற்பகப் பக்கத்தின் – by the side of the celestial wish-fulfilling Kaṟpaka tree, மேவியதே – stands elegantly / resides there (மேவியது + ஏ, ஏகாரம் அசைநிலை, an expletive)
2
திணை: கைக்கிளை, துறை: ஐயம்
தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது
நூலுறை தெய்விக நந்நபி நாதர் நுழைந்துயர்செங்
கோலுறை மக்கப் பொழிலுறை தெய்வங் கொலன்றிகுன்றின்
மேலுறை தெய்வங்கொல் விண்ணுறை தெய்வங்கொன் மேவுகடற்
பாலுறை தெய்வங் கொலார்கொன் மருடரும் பைங்கொடியே
Thinai: Kaikkiḷai, Thurai: Aiyyam (Doubt)
What the hero told himself
Is she a goddess dwelling in the groves of Mecca—
ㅤㅤa city where the just scepter reigns high, elevated by the return
ㅤㅤof our Prophet who is enshrined in the scriptures?
Or is she a goddess dwelling atop the mountains?
ㅤㅤOr a goddess dwelling in the heavens?
Or is she a goddess dwelling in the encompassing waters of the sea?
Who indeed is this green, creeper-like maiden
ㅤㅤwho strikes my heart with utter bewilderment?
Akam convention notes:
The hero is struck by the beauty of the heroine, and confuses her for a celestial spirit.
Islamic notes:
The poem refers to the Prophets return conquest of Mecca in month of Ramadan in the 8th year after Hijrah (8 AH).
Meanings:
நூலுறை – dwelling in sacred scriptures / well-versed in texts, தெய்விக – divine, நந்நபி நாதர் – our Prophet Lord (நம் + நபி + நாதர்), நுழைந்து உயர் – entered into and highly elevated, செங்கோல் உறை – where the just scepter resides (ruling righteously), மக்கப் பொழில் உறை – dwelling in the groves of Mecca, தெய்வங் கொல் – is she a goddess? (கொல் – an interrogative particle implying doubt), அன்றி – or else, குன்றின் மேல் உறை – dwelling atop the hills, தெய்வங் கொல் – is she a goddess of the mountains?, விண் உறை – dwelling in the heavens / sky, தெய்வங் கொல் – is she a goddess of the celestial world?, மேவு கடற் பால் உறை – dwelling in the surrounding ocean waters, தெய்வங் கொல் – is she a goddess of the sea?, ஆர் கொல் – who indeed is she?, மருள் தரும் – causing bewilderment / infatuation, பைங் கொடியே – O green creeper-like maiden! (உ – number two, signifying the second verse).
3
திணை: கைக்கிளை, துறை: துணிவு
தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது
சீர்பூத்த சின்ன மரைக்காய மாலிந் தினம்புகழும்
பேர்பூத்த நந்நபி நாயகர் மக்கப் பெருவரைவாய்
வேர்பூத்த பூவிழிப் பூவடிப் பூமெய்ச் சுவேதமிரும்
பார்பூத்த நங்கையென் றுட்டெளி சாட்சிப் பகர்ந்துளதே
Thinai: Kaikkiḷai, Thurai: Thuṇivu (Determination)
What the hero told himself
Flourishing with wealth, the noble Chinna Maraikaayar Aalim
ㅤㅤdaily praises the highly-renowned good Prophet
ㅤㅤwho ruled over the hills of Mecca.
It is upon those hills that she stands
ㅤㅤwith the fine beads of sweat
ㅤㅤupon her flower-petal eyes, pretty feet, and soft body.
Her perspiration bears witness that she is indeed a mortal woman
ㅤㅤwho has blossomed upon this earth!
ㅤㅤMy mind clearly realizes that now!
Akam convention notes:
The hero is realizes that despite her beauty, the heroine is indeed a mortal human, by observing the sweat on her. Chinna Maraikaayar Aalim was the patron of this text, and the poet has made this an indirect praise of him.
Islamic notes:
The poem refers to the Safa and Marwa hills of Mecca, that Hajar climbed back and forth to search for water to feed the crying baby Prophet Ishmael.
Meanings:
சீர்பூத்த – flourishing with excellence / glorious, சின்னமமாக்காயமாலிம் – Sinnamarakkar Aalim (the name of the patron), தினம் புகழும் – daily praising / constantly celebrating, பேர்பூத்த – highly renowned, நந்நபி நாயகர் – our Lord, the Prophet, மக்கப் பெருவரை வாய் – upon the majestic mountains of Mecca, வேர்பூத்த – displaying fine beads of sweat, பூவிழி – flower-like blinking eyes, பூவடி – flower-soft feet touching the ground, பூமெய் – a flower-soft physical body, சுவேதம் இரும் – possessing sweat / moisture, பார் பூத்த – born upon this earth, நங்கை என்று – that she is a mortal woman, உள் தெளி – my mind clearly realizes, சாக்ஷி பகர்ந்துளதே – these signs bear witness / testify clearly.
4
திணை: கைக்கிளை, துறை: குறிப்பறிதல்
தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது
மழைக்கையர் சின்ன மரைக்கா யமாலிம் மனேசரென்றுந்
தழைக்கைக்கு வாய்த்த சரணபி நாயகர் தண்மக்கவா
யழைக்கைக்கு நேர்கடற் றன்னி லமிழ்தம மைந்ததெனப்
பிழைக்கைக்கு மாமி வடன்விழி நோக்கப் பெருந்துணையே
Thinai: Kaikkiḷai, Thurai: Kuṟippaṟithal (Reading the signs)
What the hero told himself
Like the highly-renowned good Prophet, our refuge and leader,
ㅤㅤwho came to make cool Mecca flourish—
ㅤㅤwho is praised everyday by Chinna Maraikaayar Aalim Manecar
ㅤㅤpossessing hands as generous as rain clouds.
Like the sweet nectar that emerged
ㅤㅤfrom the ocean when beckoned in need,
A mere glance from the eyes of this excellent maiden
ㅤㅤhas become the refuge for my survival!
Akam convention notes:
The hero who was unsure if the heroine was reciprocal feelings for him, notices her glance and realizes that she has fallen in love with him too. A reference to the story of churning of the oceans to collect the amurtham is made. This poem is also embeds an indirect praise of the generosity and religiousity of the patron of this text.
Islamic notes:
The Prophet is referred to as he who made the city of Mecca flourish.
Meanings:
மழைக்கையர் – possessing hands like rain clouds (bountiful/generous in giving), சின்னமரைக்காயமாலிம் – Chinna Maraikayar Aalim (the patron), மனேசரென்றும் – Manecar all days , தழைக்கைக்கு – to flourish / to prosper, வாய்த்த – who was granted / blessed, சரணபி நாயகர் – our Leader, the Prophet who is our refuge (சரண் + நபி + நாயகர்), தண் மக்க வாய் – in the cool, blessed city of Mecca, அழைக்கைக்கு – to beckon / to call out, நேர் – resembling / comparable to, கடற்றன்னில் – in the ocean, அமிழ்தமைந்தது என – like the sweet nectar/ambrosia that emerged, பிழைக்கைக்கு – for survival / to save one’s life, மாம் இவள் தன் – this excellent maiden’s, விழி நோக்கப் பெருந்துணையே – the glance of her eyes is the greatest support / refuge (விழி – eye, நோக்கம் – sight/glance).
இயற்கைப்புணர்ச்சி – Destined Union
5
திணை: குறிஞ்சி, துறை: இரந்துபின்னிற்றற்கெண்ணல்
தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது
வனமுந்து மாமக்கஞ் சென்றோர் கனந்தனம் வண்மையுமெத்
தினமும் பெறலெனத் துன்பகன் றின்பமிச் சிற்றிடைதன்
முனமுற் றிரக்கிற னம்பெறு வாமன மேவிருதி
கனமுந் தனமு முளரிலை யென்பர்கொல் யாசகர்க்கே
Thinai: Kuriñji, Thurai: Irantupinniṟṟaṟkeṇṇal (Thinking of pleading before her as he stands behind her)
What the hero told himself
Like those who journey through wilderness to reach great Mecca,
ㅤㅤattaining vast treasures, boundless generosity,
ㅤㅤand joy as their suffering vanishes, everyday—
Standing right before this maiden of slender waist, if I plead for her love,
ㅤㅤwe shall surely receive it, O my heart!
Afterall, will those who possess glorious greatness and wealth say:
ㅤㅤ”We have nothing” to the beggars who come seeking alms?
Akam convention notes:
The hero contemplates gathering his courage and pleading before the heroine for her love.
Islamic notes:
A reference to the pilgrimage to Mecca. In this verse, its not clear if vanam means forest or desert as in paalaivanam. The former would imply an overland pilgrimage route.
Meanings:
வனமுந்து – journeying through wilderness/deserts (வனம் – forest/wilderness also desert as in paalaivanam, முந்து – ahead/surpassing), மா மக்கம் – the great city of Mecca, சென்றோர் – those who journeyed there / reached it, கனந்தனம் – massive wealth and treasures, வண்மையும் – and generosity, எத்தினமும் – every single day / eternally, பெறல் என – like obtaining / receiving, துன்பு அகன்று – all suffering leaving / vanishing, இன்பம் – bliss / happiness, இச் சிற்றிடை தன் – this maiden with a small, slender waist, முனமுற்று – standing right in front of her, இரக்கிறன் – begging / pleading for her grace, நாம் பெறுவாம் – we shall surely attain it, மனமே – O my heart!, விருதி – glory / reward / attainment, கனமும் – those who possess greatness, தனமும் – and wealth, உளர் – that they exist, இலை என்பர்கொல் – will they ever say “no” / turn away empty-handed?, யாசகர்க்கே – to the beggars who come seeking alms.
6
திணை: குறிஞ்சி, துறை: இரந்துபின்னிலை நிற்றல்
தலைவன் தலைவியிடம் சொல்லியது
நூலுக் குயர்நபி மக்கமன் னாயுன்ற னோக்கமெனுங்
கோலுற் றவிற்புதற் பூட்டியென் பான்மதிக் கொள்ளைகொண்டு
மாலுங் கொடுத்தறி யார்போற் குனிதன் மகிமையென்னோ
பாலுக்குங் காவல்வெம் பூனைக்குந் தோழனென் பாரிதுவே
Thinai: Kuriñji, Thurai: Irandhu Piṉṉilai Niṟṟal (Approaching her to plead)
What the hero told the heroine
Firmly establishing yourself in Mecca, the city of the Prophet,
ㅤㅤwho is elevated by the scriptures,
You have fixed the arrow of your glance onto your bow-like brow,
ㅤㅤand plundered my entire mind, leaving me utterly infatuated.
And yet, you turn away indifferently,
ㅤㅤas if you know nothing—
ㅤㅤwhat is this grand display?
Is this what they mean by the old saying:
ㅤㅤ”Pretending to guard the milk
ㅤㅤwhile secretly befriending the fierce cat”?
Akam convention notes:
<>
Islamic notes:
<>
Meanings: நூலுக்கு – to the sacred scriptures / texts, உயர் – highly elevated / praised, நபி – the Prophet, மக்கம் – the city of Mecca, மன்னாய் – having firmly established, உன்தன் (read contextually as தன்) – your own (the suffix particle உன் functions here as a metric expletive or அசைநிலை, shifting the meaning to the third person “her”), நோக்கம் எனும் – the glance which is like, கோலுற்ற – fitted with an arrow, வில் புதல் – the bow-like brow, பூட்டி – fixing / locking, என்பான் மதி – my mind / intellect, கொள்ளை கொண்டு – looting / plundering entirely, மாலும் – infatuation / bewilderment, கொடுத்து – giving, அறியார் போல் – like those who know nothing / indifferent ones, குனிதன் – bending / turning away, மகிமை என்னோ – what is this grand display? / what a wonder!, பாலுக்கும் காவல் – guarding the milk, வெம்பூனைக்கும் தோழன் – and also acting as a friend to the fierce cat, என்பார் இதுவே – this is exactly what they mean by that saying.